ใจที่ปล่อยวาง

สุขใจเมื่อปล่อยวาง

ถ้าวันหนึ่ง…คนเข้าใจ…ในธรรมะ
จะรู้ละ…ไร้โลภ…หรือโกรธ-หลง
รู้จักคิด…จิตไม่คด…และปลดปลง
“ไม่ยืนยง”…คือทุกสิ่ง…ทิ้งเถิดเรา

เป็น พ่อ-แม่…ลูก-ผัว…ชั่วขณะ
แล้วก็ละ…ผละพราก…จากเรา-เขา
วงเวียนกรรม…นำก่อร่าง…ตามดั่งเงา
เบื่อไหมเล่า…เกิด-ดับ…กลับไปมา

พระพุทธองค์…ทรงสอนว่า…อย่ายึดติด
ว่าชีวิต…เป็นของเรา…เฝ้าปรารถนา
นรก-สวรรค์…นั้นคือใจ…ใช่ชั้นฟ้า
อย่าไขว่คว้า…จิต”ว่าง”ได้…สบายเอย.

ข้อความนี้ถูกเขียนใน ไม่มีหมวดหมู่ คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s